Soneto XI, ni Garcilaso de la Vega

Salin ng “Soneto XI,” ni Garcilaso de la Vega ng España
Salin sa pandaigdigang Filipino ni Roberto T. Añonuevo

Soneto XI

Nimpang mapapayat na ilog ang baláy,
kontentong tumirá sa gayong bulwagang
binuo sa hiyas na labis kuminang
na pati haligi’y makislap na kristal,

magburda man kayo sa buong maghapon,
o humabi’t tela ang hawak sa talón
o magkuwentuhan nang bukod sa alon
upang isalaysay ang puso’t ang gulؚóng

ng buhay, huminto kahit na sandalî,
tumingin sa aking abang nakatindig
at di magtatagal, sa inyo’y sasapì

ang awa sa akin, magpupukol-pansin,
o kung sa pagluha’y maging tubig ako
may puwang ang lahat nang ako’y gumaling.

Stop weaponizing the law. Uphold the human rights of every Filipino. No to illegal arrest. No to illegal detention and kidnapping. No to extrajudicial killing.

Lorelei, ni Heinrich Heine

salin ng “Lorelei,” ni Heinrich Heine [Christian Johann Heinrich Heine]
salin sa eleganteng Filipino ni Roberto T. Añonuevo.

Ganap akong bigong hanapin ang ugat
Kung bakit ba ako’y balisa’t malungkot;
May isang kuwentong ako’y binagabag
at hanggang paghimbing ay nambubulabog.

Malamig ang simoy noong agaw-dilim
At ang agos sa Rhine ay sadyang tahimik;
Ang tuktok ng bundok ay taglay ang ningning
Ng araw sa gabing marahang napalis.

Doon sa itaas, marikit na nupo
ang kahanga-hanga’t basal na dalaga.
Lumantad sa tanaw ang lihim na ginto
na sa ulo niya’y may kinang ang hibla.

At sinuyod niya ng bulawang suklay
Ang malagong buhok habang umaawit
Ng himig na buo’t iba kung dumantay
Sa mga pandama sakali’t marinig.

Ang bangkerong sakay ng munting baroto’y
Tinuklaw ng lamlam na gumala-gala.
Ni hindi pinansin ang bato sa dulo
o proa ng bangka, siya’y tumingala.

Tila wawasakin ng along mabagsik
Ang bangka’t bangkero, wari nitong loob.
At iyon ang dahil ng muling pag-awit
Ng isang Lorelei, na sukdol ang rubdob.

"Lorelei," (1864), oleo sa kambas ni Eduard Jacob von Steinle

"Lorelei," (1864), oleo sa kambas ni Eduard Jacob von Steinle